สังคมแห่งการแบ่งปันเพื่อชาว มสธ.ระยอง


    ห้ามวางอาหารจองโต๊ะที่ Food Center

    Share

    ????????
    ผู้มาเยือน

    ห้ามวางอาหารจองโต๊ะที่ Food Center

    ตั้งหัวข้อ  ???????? on Fri Sep 11, 2009 8:05 pm

    : เตือนภัย !!!

    การวางจานอาหารจองโต๊ะที่ Food Center ไว้ แล้วไปซื้ออย่างอื่นเพิ่มเติม อาจเป็นอันตราย

    เนื่องจากมิจฉาชีพจะทำทีมาหยิบทิชชู แล้วแอบใส่ยานอนหลับอย่างแรงแล้วออกไป
    จากนั้นแกล้งเข้ามาถามทาง เมื่อเห็นอาการเราแล้วสง สา ร จึงอา สา พาส่งโรงพยาบาล
    ประคองขึ้นรถไปปลด ทร ัพย์ และข่มขืน เน้นว่าต้องข่มขืน เพื่อให้อับอายไม่กล้าแจ้งตำรวจ

    ---------------------------------------------------------------

    นางผาสุก อายุ ๒๘ ปี เข้าไปจับจ่ายซื้อของที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง
    เมื่อรู้สึกหิว จึงแวะที่ศูนย์อาหารของห้าง ที่นั่นมีผู้คนพลุกพล่าน
    เธอจึงไม่ทันสังเกตถึง สา ยตาประสงค์ร้ายสองคู่กำลังจับจ้องตนเองอยู่
    โดยมีเครื่องประดับมีค่าบนตัวเป็นเป้าหมา ย ผาสุกทิ้งอาหารไว้บนโต๊ะเพื่อไปซื้อเครื่องดื่ม
    จึงเป็นโอกาสของคนร้ายที่จะลงมือปฏิบัติการ
    จริยา(นางนกต่อ) 1 ในแก็งฟ้าสฟู้ด
    ซึ่งนั่งห่างออกไปไม่ไกลนักรีบเดินมาที่โต๊ะของผาสุกทำทีเป็นหยิบทิชชูบนโต๊ะ
    ด้วยความรวดเร็วแอบเทยานอนหลับอย่างแรง ใส่ลงไปในอาหารที่ผาสุกวางทิ้งไว้
    แล้วทำทีเป็นเดินเลือกซื้ออาหารตามร้าน ผาสุกกลับมาที่โต๊ะพร้อมน้ำดื่มและเริ่มต้นรับประทานอาหาร
    ขณะที่จริยาก็หาที่นั่งที่ใกล้ที่สุด....ทำทีดื่มน้ำ

    ตอนนั้นไม่ได้สงสัยอะไร ที่ผู้หญิงคนนั้นเขามานั่งใกล้ๆ
    เพราะ Food Center มันก็เป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว
    อีกอย่างเห็นว่าเขาเป็นผู้หญิงด้วยกัน ' ผาสุกให้การกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ
    เพียงเวลาไม่นานที่ผาสุกรับประทานอาหารผสมยานอนหลับเข้าไป
    เธอก็เริ่มง่วงและมึนศีรษะ และนั่นคือโอกาสของแก็งมิจฉาชีพ
    จริยาตรงรี่เข้าไปทันที ' ขอโทษคะ คืออยากจะถามว่าแผนกเครื่องสำอางนี่อยู่ชั้นไหน '
    ผาสุกพยายามตั้งสติแต่ความง่วงมึนงงมั นก่อตัวขึ้นรวดเร็วจนควบคุมไม่ได้

    'คุณเป็นอะไรไปคะ...ไม่สบายหรือคะ ' จริยารีบเข้าประคองผาสุกให้ลุกขึ้น ซึ่งเธอก็หมดแรงจะขัดขืน
    'ฉันจะพยุงไปนะคะ สงสัยต้องไปโรงพยาบาลแล้วล่ะค่ะ '
    จริยา (นกต่อ) ประคองกึ่งลากผาสุกออกไปจากบริเวณนั้น
    โดยมี สา ยตาหลายคู่จ้องตามไป แต่ไม่มีใครสงสัย
    เพราะภาพที่เห็นทำให้คิดว่าผู้หญิงคนหนึ่งไม่สบายและเพื่อนกำลังพาออกไปเท่านั้น
    ไม่มีใครสังเกตก่อนหน้านี้ว่าใครเป็นใคร มาคนเดียวหรือมากับใคร นอกจากมิจฉาชีพเท่านั้น!

    ผาสุกให้การกับเจ้าหน้าที่ตำรวจต่อไปว่า
    ' ตอนนั้นเท่าที่จำได้ก็คือรู้สึกมึนงง เ วี ยนหัว คล้ายจะเป็นลม หนังตามันจะปิดซะให้ได้
    ฉันพยายามสู้กับมัน พยายามจะไม่หลับ แต่ก็ไม่มีแรง รู้แต่ว่ามีคนประคอง '
    จริยานางนกต่อพยายามพยุงเหยื่อที่ใกล้หมดสติไปยังจุดนัดพบ
    ซึ่งที่นั้นไกรสร สมาชิกร่วมแก็งทำทีเป็นคนขับ วิ นรถจักรยานยนต์รับจ้าง คอยท่าอยู่แล้ว

    ไกรสรตะโกนถาม “ มอเตอร ์ไซค์มั้ยพี่ ” จริยารีบตอบ “ ไปโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด ”
    เพียงเท่านี้ก็ขจัดความสงสัยของคนรอบๆ ไปได้
    แล้วจริยาก็พยุงผาสุกขึ้นรถจักรยานยนต์ซ้อน สา มไปด้วยกัน
    ( บางแก็งก็เป็นรถโดย สา รประเภทอื่น) แน่นอน คนร้ายมิได้นำเธอส่งโรงพยาบาล
    แต่กลับพาไปยังบ้านพักของตนเองที่ถนนลาดหญ้า เขตคลอง สา น
    เมื่อมาถึงผาสุกพยายามลืมตามองรอบๆ ก่อนจะอาเจียนออกมาจนหมด
    สองมิจฉาชีพรีบประคองผาสุกเข้าไปภายใน
    มงคลหัวหน้าแก็งซึ่งรออยู่แล้วละลายยานอนหลับให้หญิง สา วดื่มอีก
    แต่คราวเธอปัดป้องจึงถูกจับกรอกแทน ทั้งคู่ช่วยกันปลด ทร ัพย์
    จริยา(นางนกต่อ) หยิบกระเป๋าสตางค์ของผาสุกออกดูบัตรประชาชน
    “ อยู่ไหน ” เสียงมงคลถาม
    “ แถวเยาวราช ” จริยาตอบ มงคลพยักเพยิกให้จริยาออกไป
    แล้วจัดการปลดกระดุมเสื้อผาสุกหมายจะข่มขืน
    ซึ่งพวกมันมักจะทำเป็นประจำภายหลังจากรูด ทร ัพย์แล้ว
    แต่ครั้งนี้เหยื่อไม่มีท่าทีจะหมดสติเอาง่ายๆ


    “ ที่ฉันจำสถานที่ได้ เพราะฉันเคยไปมาก่อน และ คงเป็นเพราะฉันอาเจียนออกมาหมดด้วย ”

    ผาสุกให้การต่อไป “ ตอนที่มาถึงบ้านคนร้าย ก็พยายามสำรวจว่าเราอยู่ที่ไหน
    รู้สึกว่ามันผิดปกติแล้ว แต่ไม่มีแรง พวกมันเอาน้ำมาให้กิน
    แต่คิดว่าเป็นยานอนหลับอีก ไอ้คนที่เป็นหัวหน้าพยายามลวนลาม
    ฉันเลยรวบรวมสติขัดขืน มันก็คงร้อนตัว ' เมื่อเห็นว่าเหยื่อยังมีสติ
    คนร้ายจึงรีบร้อนพาเหยื่อออกจากบ้านโดยเร็ว คราวนี้ด้วยรถแท๊กซี่ซึ่งเป็นพวกเดียวกัน
    นำเธอไปทิ้งไว้ไม่ไกลจากบ้านของเธอเอง
    “ ตอนนั้นฉันเกือบจะไม่ได้สติแล้ว แต่ยังจำได้ว่าเป็นซอยบ้าน
    จึงพยายามเดินไปให้ถึง พอถึงบ้าน ก็หลับเป็นตายเลย ”
    ผาสุกสรุปคำให้การ.......เมื่อรู้สึกตัวอีกครั้ง ภายหลังจากที่พยายามทบทวนเหตุการณ์อย่างหนัก
    เธอก็จำได้ว่าสถานที่ที่ถูกพาไปรูด ทร ัพย์นั้น ตนเองเคยไปทำธุระมาก่อนเมื่อไม่นานมานี้
    เธอจึงชวนน้อง สา วไปแอบดูสถานที่เพื่อความแน่ใจ

    “ ใช่ ใช่ แน่แน่ นั่นไงมอเตอร์ไซค์ คันนั้น นั่นไงรอยอ้วกของพี่ ”

    พฤติกรรมของมิจฉาชีพเหล่านี้ จะยัง สา มารถกระทำกับเหยื่อรายอื่นต่อไปได้อีกหลายครั้ง

    ถ้านางผาสุกไม่ตัดสินใจเข้าแจ้งความกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ แก็งคนร้ายพวกนี้ความจริง
    ตำรวจกำลังตามจับ เพราะก็ได้ข้อมูลพฤติกรรมพวกนี้อยู่ แต่ที่ผ่านมาไม่มีการแจ้งความ
    บางคนเป็นพยาบาล บางคนเป็นนักธุรกิจ ยิ่งถ้าโดนข่มขืนด้วยก็คงรู้สึกอับอาย เลยไม่มาแจ้งความ

    คราวนี้เจ้าหน้าที่ตำรวจรวบตัวได้ทั้งแก็ง พร้อมคำ สา รภาพ

    “ ผมจะคอยเฝ้าดูอยู่ที่ Food Center ตามห้างต่างๆ
    คอยดูคนที่มีทองเยอะ ๆ ท่าทางฐานะดี ทำมาหลายครั้ง กว่า ๒๐ ครั้งได้ ยานอนหลับจะใช้อย่างแรงเลย
    ซื้อจากร้านขายยาที่บางแค เอามาบดผสมน้ำ

    ที่ผ่านมามักจะเป็นผู้หญิง รูด ทร ัพย์แล้วก็ข่มขืนด้วย เพื่อให้เขาไม่กล้าแจ้งความ ”

    -------------------------------------------------------------------

      เวลาขณะนี้ Sat Nov 18, 2017 8:44 pm